എനിക്ക് നിന്നോട് പ്രണയമായിരുന്നു.
പുഴ ആ മണൽ തരിയോട് പറഞ്ഞു.
അതുകൊണ്ടായിരുന്നു നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ചത്.
പ്രിയേ...... നീ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ
അതുകണ്ട് പരൽ മീൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾ നമ്മെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചിരുന്നു.
എത്രയോ വെള്ളാരം കല്ലുകൾ ഞാൻ നിനക്കായ് സമ്മാനിച്ചു.
കടുത്ത വേനലിലും കനത്ത മഴയിലും ഞാൻ നിനക്ക് തുണയായി.
പക്ഷെ..... അന്ന് ആ കാപാലികർ
എന്റെ മാറിൽ നിന്നും നിന്നെ അടർത്തി എടുത്തപ്പോൾ......
ഞാൻ നിസ്സഹായനായിരുന്നു.
ഇന്ന് ഏതോ കോൺഗ്രീറ്റ് കെട്ടിടത്തിനുള്ളിൽ സിമെന്റിനാല് ബലാൽക്കാരം ചെയ്യപ്പെട്ട് നീ........
ഇന്നെന്നിൽ ബാക്കിയുള്ളത് കറുത്ത ജലവും മരണച്ചുഴികളും മാത്രം.
പ്രിയേ നീ കേൾക്കില്ലെന്നറിയാം എങ്കിലും എന്നാലും ഞാൻ ചൊല്ലട്ടെ എന്റെ യാത്രാ മൊഴി.
എന്നിട്ടും ഞാൻ പറയുന്നു....
എനിക്ക് നിന്നോട് പ്രണയമായിരുന്നു.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ